Dłużnik wyzbył się majątku? Skarga pauliańska pomoże odzyskać dług

Wierzycielu, czy Twój dłużnik celowo pozbył się majątku, by uniknąć spłaty? Skarga pauliańska to potężne narzędzie prawne, które może pomóc Ci odzyskać należne pieniądze, nawet jeśli majątek formalnie należy już do innej osoby. Ten artykuł szczegółowo wyjaśni, jak działa ten mechanizm i jak możesz go skutecznie wykorzystać.

Dłużnik wyprzedaje majątek, by uniknąć spłaty? Poznaj skargę pauliańską – Twoje narzędzie do odzyskania długu

Jako wierzyciel, z pewnością znasz frustrację, gdy dłużnik, zamiast uregulować zobowiązania, zaczyna wyzbywać się swojego majątku. Nagle okazuje się, że wartościowe aktywa, takie jak nieruchomości czy samochody, zmieniają właściciela, a Ty stajesz przed widmem niemożności odzyskania swoich pieniędzy. Właśnie w takich sytuacjach z pomocą przychodzi skarga pauliańska, uregulowana w artykułach 527–534 Kodeksu cywilnego.

Jej głównym celem jest ochrona wierzyciela przed nieuczciwymi działaniami dłużnika, który celowo uszczupla swój majątek, aby udaremnić lub utrudnić egzekucję. To kluczowy mechanizm prawny, który pozwala Ci sięgnąć po majątek, który formalnie już nie należy do Twojego dłużnika, ale został przez niego przeniesiony na osobę trzecią w celu pokrzywdzenia wierzycieli. W mojej praktyce widziałem wiele przypadków, gdzie bez tego narzędzia, wierzyciele zostaliby z niczym.

Czym jest skarga pauliańska i dlaczego każdy wierzyciel powinien znać ten mechanizm?

Skarga pauliańska, nazywana również akcją pauliańską, to instytucja prawa cywilnego, która umożliwia wierzycielowi uznanie za bezskuteczną w stosunku do niego czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli. Mówiąc prościej, jeśli dłużnik sprzedał, darował lub w inny sposób przeniósł swój majątek na inną osobę, abyś Ty nie mógł z niego ściągnąć długu, skarga pauliańska daje Ci szansę na odzyskanie tych aktywów. Jest to bezcenne narzędzie, ponieważ bez niego, po formalnym zbyciu majątku, droga do egzekucji byłaby dla wierzyciela praktycznie zamknięta.

Historia z życia wzięta: jak firma budowlana odzyskała pieniądze z mieszkania darowanego matce dłużnika

Wyobraźmy sobie sytuację, w której niewielka firma budowlana "Solidny Mur" wykonała prace remontowe dla przedsiębiorcy pana Jana Kowalskiego na kwotę 150 000 zł. Pan Kowalski, mimo upływu terminu płatności, unikał uregulowania należności, a co gorsza, w międzyczasie dowiedział się, że "Solidny Mur" uzyskał już prawomocny wyrok sądowy z klauzulą wykonalności. Wiedząc o zbliżającej się egzekucji, pan Kowalski, będący właścicielem atrakcyjnego mieszkania w centrum miasta, postanowił je darować swojej matce. Formalnie, nie miał już żadnego majątku, z którego komornik mógłby ściągnąć dług.

Właściciel "Solidnego Muru", pan Adam, po konsultacji z prawnikiem, zdecydował się na wniesienie skargi pauliańskiej. Pozwał matkę pana Kowalskiego, jako osobę trzecią, która odniosła korzyść z darowizny. W sądzie udowodniono, że pan Kowalski, dokonując darowizny, działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela, a jego matka, jako osoba bliska, zgodnie z domniemaniem prawnym, wiedziała o jego zamiarach. Sąd uznał darowiznę za bezskuteczną względem "Solidnego Muru". Dzięki temu, firma budowlana mogła wszcząć egzekucję z mieszkania, które formalnie należało do matki dłużnika, i w ten sposób odzyskać swoje 150 000 zł. To pokazuje, jak skuteczna potrafi być skarga pauliańska w walce z nieuczciwymi praktykami.

Kiedy drzwi do egzekucji się zamykają, skarga pauliańska otwiera okno – 5 warunków, które musisz spełnić

Skuteczne wniesienie skargi pauliańskiej nie jest automatyczne. Aby sąd uznał Twoje roszczenie, musi być spełnionych pięć kluczowych przesłanek, które muszą wystąpić łącznie. Brak choćby jednej z nich może spowodować oddalenie pozwu. Przyjrzyjmy się im szczegółowo, abyś wiedział, na co zwrócić uwagę.

Warunek 1: Masz wierzytelność, czyli realny i udokumentowany dług

Pierwszym i podstawowym warunkiem jest posiadanie przez Ciebie, jako wierzyciela, egzekwowalnej wierzytelności pieniężnej wobec dłużnika. Co to oznacza? Musisz mieć realny, istniejący dług, który możesz udowodnić. Najczęściej będzie to wierzytelność potwierdzona tytułem wykonawczym, czyli na przykład prawomocnym wyrokiem sądowym, nakazem zapłaty opatrzonym klauzulą wykonalności, lub aktem notarialnym, w którym dłużnik poddał się egzekucji. Bez takiego udokumentowania, Twoja pozycja w sądzie będzie bardzo trudna.

Warunek 2: Dłużnik dokonał czynności prawnej – co to oznacza w praktyce? (sprzedaż, darowizna, umowa o dożywocie)

Dłużnik musiał dokonać czynności prawnej, która doprowadziła do wyzbycia się majątku lub obciążenia go w sposób, który utrudnia egzekucję. Przykłady takich czynności są różnorodne:

• Umowa sprzedaży: Dłużnik sprzedaje nieruchomość, samochód czy udziały w spółce.
• Darowizna: Dłużnik bezpłatnie przekazuje majątek innej osobie.
• Umowa o dożywocie: Dłużnik przenosi własność nieruchomości w zamian za dożywotnie utrzymanie.
• Ustanowienie hipoteki lub zastawu: Dłużnik obciąża swój majątek, co daje pierwszeństwo innemu wierzycielowi.
• Zrzeczenie się dziedziczenia: Dłużnik odrzuca spadek, który mógłby zasilić jego majątek.

Ważne jest, aby ta czynność prawna faktycznie spowodowała uszczuplenie majątku dłużnika, z którego mógłbyś się zaspokoić.

Warunek 3: Pokrzywdzenie wierzyciela – czyli jak udowodnić, że dłużnik stał się niewypłacalny?

Kluczową przesłanką jest tak zwane pokrzywdzenie wierzyciela. Oznacza to, że wskutek czynności prawnej dokonanej przez dłużnika, stał się on niewypłacalny, albo stał się niewypłacalny w stopniu wyższym niż przed dokonaniem tej czynności. Niewypłacalność to sytuacja, w której majątek dłużnika nie wystarcza na pokrycie wszystkich jego długów. Nie musisz udowadniać całkowitej biedy dłużnika, wystarczy, że jego majątek stał się niewystarczający do zaspokojenia Twojej wierzytelności. To często wymaga analizy jego sytuacji finansowej przed i po zaskarżanej czynności.

Warunek 4: Świadomość dłużnika – czy musisz udowodnić, że działał w złej wierze?

Musisz wykazać, że dłużnik, dokonując zaskarżanej czynności, działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. Nie chodzi tu o złośliwość, ale o wiedzę, że jego działanie doprowadzi do sytuacji, w której wierzyciele nie będą mogli się zaspokoić. Prawo jednak ułatwia Ci zadanie. Istnieje domniemanie prawne, zgodnie z którym, jeśli dłużnik w chwili dokonywania czynności był już niewypłacalny, to działał z taką świadomością. To domniemanie przenosi ciężar dowodu na dłużnika, który musiałby udowodnić, że nie miał takiej świadomości, co jest niezwykle trudne.

Warunek 5: Wiedza osoby trzeciej – kluczowy element, który często decyduje o wygranej

Ostatni warunek dotyczy osoby trzeciej, czyli tej, która odniosła korzyść majątkową z czynności dłużnika. Musiała ona wiedzieć (lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć), że dłużnik działał z zamiarem pokrzywdzenia wierzycieli. Ten element jest często najtrudniejszy do udowodnienia, ale jednocześnie decydujący. Sąd będzie badał, czy osoba trzecia miała świadomość, że dłużnik wyzbywa się majątku, aby uniknąć spłaty długów. Na szczęście, w tym zakresie również istnieją domniemania prawne, które znacząco ułatwiają wierzycielowi sprawę, o czym opowiem za chwilę.

Prawo po Twojej stronie: Domniemania, które ułatwią Ci wygranie sprawy

Jak wspomniałem, udowodnienie wszystkich przesłanek skargi pauliańskiej może być wyzwaniem. Na szczęście, ustawodawca przewidział pewne domniemania prawne, które znacząco ułatwiają wierzycielowi zadanie, przenosząc ciężar dowodu na dłużnika lub osobę trzecią. To potężne narzędzia, które warto znać.

Darowizna? Nie musisz niczego udowadniać! Dlaczego czynności nieodpłatne są najłatwiejsze do zaskarżenia?

Jednym z najsilniejszych domniemań jest to dotyczące czynności nieodpłatnych, takich jak darowizna. Jeśli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową bezpłatnie, czyli nic za nią nie zapłaciła (np. otrzymała mieszkanie w darowiźnie), to wiedza tej osoby o zamiarach dłużnika nie musi być udowadniana. Prawo zakłada, że skoro nic nie straciła, to jej interesy nie są tak silnie chronione, jak interesy wierzyciela. To sprawia, że darowizny są jednymi z najłatwiejszych do zaskarżenia czynności w ramach skargi pauliańskiej. W praktyce, jeśli dłużnik darował majątek, Twoja szansa na wygraną jest znacznie większa.

Majątek przepisany na żonę, syna lub brata? Domniemanie wiedzy osoby bliskiej działa na Twoją korzyść

Kolejne ważne domniemanie dotyczy osób bliskich. Jeżeli osoba trzecia, która odniosła korzyść z czynności dłużnika, jest w bliskim stosunku z dłużnikiem (np. małżonek, dziecko, rodzic, rodzeństwo, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu), domniemywa się, że wiedziała o jego zamiarach pokrzywdzenia wierzycieli. To logiczne – osoby bliskie zazwyczaj mają większą wiedzę o sytuacji finansowej i intencjach dłużnika. To domniemanie również znacząco ułatwia wierzycielowi udowodnienie wiedzy osoby trzeciej, przenosząc ciężar dowodu na nią, aby wykazała, że o niczym nie wiedziała.

Kontrahent w stałych stosunkach gospodarczych? Ustawodawca zakłada, że powinien był wiedzieć

Ostatnie domniemanie, choć rzadziej spotykane w codziennych sprawach, jest istotne w kontekście biznesowym. Jeżeli osoba trzecia jest przedsiębiorcą pozostającym z dłużnikiem w stałych stosunkach gospodarczych, również domniemywa się jej wiedzę o zamiarach dłużnika. Ustawodawca wychodzi z założenia, że podmioty prowadzące stałą współpracę biznesową powinny mieć świadomość sytuacji finansowej swojego partnera. To domniemanie ma na celu ochronę wierzycieli w obrocie gospodarczym i zapobieganie nieuczciwym transakcjom między współpracującymi firmami.

Jak wnieść skargę pauliańską krok po kroku – praktyczny przewodnik

Decyzja o wniesieniu skargi pauliańskiej to poważny krok, który wymaga starannego przygotowania. Poniżej przedstawiam praktyczny przewodnik, który pomoże Ci zrozumieć procedurę i kluczowe aspekty, na które musisz zwrócić uwagę.

Kogo pozywasz? Dlaczego pozew składasz przeciwko osobie trzeciej, a nie dłużnikowi?

To bardzo ważne rozróżnienie: pozew w sprawie ze skargi pauliańskiej wnosi się przeciwko osobie trzeciej, która odniosła korzyść z czynności prawnej dłużnika. Nie pozywasz samego dłużnika! Dłużnik może, ale nie musi być uczestnikiem postępowania (np. jako interwenient uboczny). Dlaczego tak jest? Ponieważ to osoba trzecia jest formalnym właścicielem majątku, z którego chcesz prowadzić egzekucję, a celem skargi jest właśnie uznanie tej czynności za bezskuteczną wobec Ciebie, czyli umożliwienie Ci sięgnięcia po ten majątek, mimo że należy do kogoś innego. W pozwie musisz jasno wskazać, jaka czynność prawna dłużnika jest zaskarżana i dlaczego powinna zostać uznana za bezskuteczną.

Nie przegap terminu! Masz tylko 5 lat od daty transakcji dłużnika

Jednym z najbardziej krytycznych aspektów skargi pauliańskiej jest termin na jej wniesienie. Masz tylko 5 lat, licząc od daty dokonania zaskarżanej czynności prawnej przez dłużnika. Jest to tak zwany termin zawity, co oznacza, że po jego upływie Twoje uprawnienie do wniesienia skargi bezpowrotnie wygasa. Nawet jeśli spełnione są wszystkie inne przesłanki, ale spóźnisz się z pozwem, sąd oddali Twoje roszczenie. Dlatego tak ważne jest, aby działać szybko, gdy tylko dowiesz się o podejrzanych transakcjach dłużnika. Czas w tym przypadku jest na wagę złota.

Ile to kosztuje? Jak nowelizacja przepisów obniżyła opłatę sądową do 1000 zł

Koszty sądowe to zawsze istotna kwestia. Co do zasady, opłata od pozwu w sprawie cywilnej wynosi 5% wartości przedmiotu sporu, czyli kwoty, której dochodzisz (nie więcej niż 200 000 zł). Jednakże, nowelizacja przepisów z 2023 roku wprowadziła bardzo korzystne zmiany dla wierzycieli. Jeśli posiadasz już tytuł wykonawczy (np. prawomocny wyrok z klauzulą wykonalności) przeciwko dłużnikowi, a wartość przedmiotu sporu przekracza 20 000 zł, to opłata sądowa od pozwu ze skargi pauliańskiej wynosi stałe 1000 zł. To znacząco obniża barierę wejścia i sprawia, że dochodzenie roszczeń staje się bardziej dostępne dla wierzycieli.

Jakie dowody będą Ci potrzebne? (akt notarialny, odpis z księgi wieczystej, tytuł wykonawczy)

Skuteczny pozew wymaga solidnych dowodów. Oto lista kluczowych dokumentów, które powinieneś zgromadzić:

• Tytuł wykonawczy: Dokument potwierdzający istnienie Twojej wierzytelności wobec dłużnika (np. wyrok sądowy, nakaz zapłaty z klauzulą wykonalności).
• Dokumentacja zaskarżanej czynności:
  • Jeśli to darowizna lub sprzedaż nieruchomości – akt notarialny dokumentujący tę transakcję.
  • Jeśli to inna czynność – umowa lub inny dokument potwierdzający jej dokonanie.
• Odpis z księgi wieczystej: Jeśli zaskarżana czynność dotyczy nieruchomości, odpis z KW pokaże aktualny stan prawny i zmiany właścicielskie.
• Dowody na niewypłacalność dłużnika: Może to być protokół bezskutecznej egzekucji komorniczej, informacje o braku majątku dłużnika w rejestrach, czy zeznania świadków.
• Dowody na świadomość dłużnika i wiedzę osoby trzeciej: Mogą to być e-maile, wiadomości, zeznania świadków, a także wykorzystanie wspomnianych domniemań prawnych.

Im więcej dowodów zgromadzisz, tym silniejsza będzie Twoja pozycja w sądzie.

Co się dzieje po wygranej sprawie? Realne skutki wyroku pauliańskiego

Uzyskanie pozytywnego wyroku w sprawie ze skargi pauliańskiej to duży sukces, ale ważne jest, aby zrozumieć, co on faktycznie oznacza i jakie są jego konsekwencje. Wyrok ten nie jest równoznaczny z automatycznym odzyskaniem pieniędzy, ale otwiera drogę do skutecznej egzekucji.

Czy umowa darowizny zostanie unieważniona? Wyjaśnienie "bezskuteczności względnej"

Wbrew intuicji, wyrok uwzględniający skargę pauliańską nie unieważnia umowy między dłużnikiem a osobą trzecią. Oznacza to, że z punktu widzenia prawa cywilnego, np. umowa darowizny nadal jest ważna i skuteczna między dłużnikiem a obdarowanym. Sąd orzeka tak zwaną "bezskuteczność względną". To kluczowe pojęcie, które oznacza, że czynność prawna (np. darowizna) staje się bezskuteczna tylko w stosunku do wierzyciela, który wniósł skargę. Dla wszystkich innych podmiotów i w innych kontekstach prawnych, umowa pozostaje ważna. Dzięki temu, Ty jako wierzyciel, możesz traktować ten majątek tak, jakby nadal należał do dłużnika, ale nikt inny nie ma takiego prawa.

Jak wygląda egzekucja komornicza z majątku, który formalnie nie należy do dłużnika?

Po uzyskaniu wyroku o bezskuteczności względnej, możesz wszcząć postępowanie egzekucyjne. Komornik, na podstawie Twojego tytułu wykonawczego i wyroku pauliańskiego, będzie mógł prowadzić egzekucję z przedmiotu, który formalnie należy do osoby trzeciej (np. nieruchomości, samochodu, udziałów w spółce), tak jakby wciąż był własnością Twojego dłużnika. Oznacza to, że komornik zajmie ten majątek, zlicytuje go, a uzyskane ze sprzedaży środki zostaną przeznaczone na zaspokojenie Twojej wierzytelności. To właśnie jest praktyczny wymiar skargi pauliańskiej – możliwość sięgnięcia po majątek, który dłużnik próbował ukryć.

Twoje pierwszeństwo przed innymi – dlaczego wyrok pauliański daje Ci przewagę nad wierzycielami osoby trzeciej?

Wyrok pauliański daje Ci jeszcze jedną, bardzo istotną przewagę. Jeśli osoba trzecia, na którą dłużnik przeniósł majątek, również ma swoich wierzycieli, to Ty masz pierwszeństwo w zaspokojeniu się z przedmiotu zaskarżonej czynności przed jej wierzycielami. Oznacza to, że środki uzyskane ze sprzedaży tego konkretnego majątku zostaną w pierwszej kolejności przeznaczone na spłatę Twojego długu, a dopiero potem, jeśli coś zostanie, na zaspokojenie wierzycieli osoby trzeciej. To jest potężna ochrona, która zabezpiecza Twoje interesy i sprawia, że nie musisz konkurować o ten majątek z innymi wierzycielami beneficjenta nieuczciwej transakcji.

Nie tylko darowizna – jakie jeszcze czynności dłużnika możesz skutecznie zaskarżyć?

Chociaż darowizny są często najbardziej oczywistym przykładem czynności podlegających zaskarżeniu skargą pauliańską, dłużnicy potrafią być kreatywni w próbach ukrywania majątku. Warto pamiętać, że skarga pauliańska obejmuje znacznie szerszy katalog działań. Oto kilka innych typowych scenariuszy, które również mogą zostać skutecznie zaskarżone.

Sprzedaż nieruchomości lub samochodu po rażąco zaniżonej cenie

Dłużnik, chcąc pozbyć się majątku, ale jednocześnie uniknąć jawnej darowizny (która jest łatwiejsza do zaskarżenia), może zdecydować się na sprzedaż wartościowych aktywów, takich jak nieruchomość, luksusowy samochód czy udziały w firmie, po cenie znacznie niższej od rynkowej. Taka transakcja, choć formalnie jest sprzedażą, w rzeczywistości prowadzi do rażącego uszczuplenia majątku dłużnika i pokrzywdzenia wierzycieli. Jeśli udowodnisz, że cena była symboliczna lub rażąco niska w stosunku do rzeczywistej wartości, a osoba trzecia wiedziała o zamiarach dłużnika, masz duże szanse na uznanie takiej sprzedaży za bezskuteczną.

Ustanowienie hipoteki w celu zabezpieczenia fikcyjnego długu

Innym sprytnym, ale nieuczciwym sposobem na "ochronę" majątku jest ustanowienie hipoteki na nieruchomości dłużnika na rzecz osoby trzeciej w celu zabezpieczenia fikcyjnego lub znacznie zawyżonego długu. W ten sposób dłużnik tworzy pozór, że jego nieruchomość jest już obciążona i nie ma z niej czego ściągać. Jeśli wierzyciel udowodni, że dług zabezpieczony hipoteką nie istniał lub był znacznie niższy, a cała operacja miała na celu pokrzywdzenie wierzycieli, skarga pauliańska może doprowadzić do uznania ustanowienia takiej hipoteki za bezskuteczne.

Podział majątku wspólnego dokonany z pokrzywdzeniem wierzyciela

Scenariusz ten często pojawia się w kontekście rozwodów lub rozstań. Dłużnik, będąc w trakcie podziału majątku wspólnego (np. z byłym małżonkiem), może celowo dokonać go w sposób, który zaniża jego udział lub przenosi cenne aktywa na byłego partnera, aby uniknąć spłaty długów. Na przykład, dłużnik zgadza się, aby cała nieruchomość przypadła byłej żonie, w zamian za symboliczną spłatę lub jej brak. Jeśli wierzyciel udowodni, że taki podział miał na celu pokrzywdzenie go, a były małżonek wiedział o tym zamiarze, skarga pauliańska może zostać uwzględniona, umożliwiając egzekucję z części majątku, która powinna przypaść dłużnikowi.

Jak bronić się przed skargą pauliańską? Perspektywa pozwanej osoby trzeciej

Jeśli to Ty znalazłeś się po drugiej stronie i zostałeś pozwany w sprawie ze skargi pauliańskiej, nie jesteś bezbronny. Istnieją strategie obrony, które mogą pomóc Ci obalić roszczenia wierzyciela. Kluczem jest wykazanie, że jedna lub więcej z przesłanek skargi pauliańskiej nie została spełniona.

Obalenie domniemań: Jak udowodnić, że nie wiedziałeś o zamiarach dłużnika?

W przypadku, gdy wierzyciel opiera swoje roszczenie na domniemaniach prawnych (np. o Twojej wiedzy jako osoby bliskiej dłużnika lub beneficjenta czynności nieodpłatnej), Twoją główną linią obrony będzie obalenie tych domniemań. Musisz przedstawić dowody, które przekonają sąd, że mimo bliskiej relacji czy nieodpłatnego charakteru czynności, faktycznie nie wiedziałeś o zamiarach dłużnika pokrzywdzenia wierzycieli. Może to być trudne, ale nie niemożliwe. Na przykład, możesz wykazać, że dłużnik celowo zataił przed Tobą swoją sytuację finansową, że nie miałeś dostępu do jego dokumentów, ani nie byłeś informowany o jego długach. Wymaga to szczegółowego przedstawienia okoliczności transakcji i Twojej roli w niej.

Zarzut przedawnienia wierzytelności głównej – czy to skuteczna linia obrony?

Choć skarga pauliańska ma swój własny, 5-letni termin zawity, to w niektórych sytuacjach możesz podnieść zarzut przedawnienia wierzytelności głównej, czyli długu, który wierzyciel chce ściągnąć od dłużnika. Jeśli wierzytelność główna uległa przedawnieniu, wierzyciel traci możliwość jej skutecznego dochodzenia od dłużnika. W takiej sytuacji, nawet jeśli czynność dłużnika była dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, brak jest podstawy do zaspokojenia wierzyciela z majątku osoby trzeciej. Warto jednak pamiętać, że nie zawsze przedawnienie długu głównego automatycznie uniemożliwia uwzględnienie skargi pauliańskiej, a kwestia ta bywa przedmiotem skomplikowanych sporów prawnych. To jednak ważny argument, który warto rozważyć.

Przeczytaj również: Cofnięcie lub unieważnienie darowizny notarialnej: czy to możliwe?

Wskazanie innego majątku dłużnika jako sposób na uniknięcie egzekucji

Jedną z kluczowych przesłanek skargi pauliańskiej jest pokrzywdzenie wierzyciela, czyli to, że dłużnik stał się niewypłacalny lub niewypłacalny w stopniu wyższym. Jeśli jako osoba trzecia możesz wskazać inny majątek dłużnika, z którego wierzyciel może zaspokoić swoje roszczenia, możesz podważyć tę przesłankę. Jeśli dłużnik nadal posiada wystarczające aktywa, aby spłacić dług, to czynność, którą z nim zawarłeś, nie doprowadziła do pokrzywdzenia wierzyciela w rozumieniu przepisów o skardze pauliańskiej. Musisz jednak udowodnić, że ten inny majątek jest realny, dostępny i wystarczający do zaspokojenia wierzyciela.